බෙදීම – දිනිති දීපිකා

No Comment 51 Views

කෝපි සුවඳට හුස්ම හිරවෙන
වීථි පසුකර යනෙන විට මට
ග්‍රීක දෙවඟන බලා හිනැහෙන
ප්‍රීති ගෝසා ඇසෙයි නිතරම

ලවණ සුවඳක් ගෙනෙන සුළඟක
මිලින පැතුමන් කොතෙක් තිබුණද
පරණ වෙන්නැති හිතේ සිතුවිලි
දුවන ගමනක තබා දිවුවද

මාර ගස් යට කාක් හඬ මැද
පාර අද්දර සිඟිති ඇස් වට
පිපී මියැදෙන සිහින කොපමණ
තියෙද සිරිලක මෙහෙට හුරු නැති

බුදු පසේ බුදු නිර්වාණ පතමින්
අතක් පෑවට සසර පාපෙට
හුදු විනෝදය කිය කියා මුන්
කොතෙක් විපරිත දේ කරනවද

කොහේ හෝ හැප්පිලා විසිවෙන
විටදි පෙරලා එමිය හුන් තැන
අහෝ ලෝකය බෙදුවෙ ඇයි
ඇති එකා නැති එකා විලසට

In : කවි

About the author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked (required)