රත්න ශ්‍රී ට ප්‍රේමයෙනි… – මංජුල වෙඩිවර්ධන.

No Comment 44 Views

පියෙන් පිය දුර ඈත යනු බැරුව

පියකු විය හිතගාව මුර කෙරුව
පියහඹන පියපත්ද පුද කෙරුව
පිය වදන් හදවතට මුහු කෙරුව

ඔහුට තිබුණා ලියන මේසයක්
සිමෙන්තියෙ සීතලට සයනයක්
වැහි වතුර ගෙට ගලන වහලයක්
හදවතට වෙඩි තියන හීනයක්

ගිනි අවියකිය සිංහ ආසනේ
සීතලය කඳුළු බිඳු යාපනේ
එසිත අවතැන් වන්ට කාරණේ
කියා දෙනු මැන දේව සාමිනේ

සිංහලෙන් දෙමළ හිත් පිරිමැද්ද
රණහඬය නමුදු බෝ නිස්සද්ද
දුනු ඇදෙන්නට ගේ ය පද විද්ද
එවන් වූ හදවතක් තව ඇද්ද

සිංහලෙන් ගී ගැයූ කිරිල්ලී
සුදු කොඩි මැදින් එද්දි ඉගිල්ලී
වෙඩි තිබ්බ කෙසරුන්ට ගසල් ලී
කිවිඳුන්ට කවි ලියමි නොසෙල්ලී

සිහිනෙනු ත් රළ බිඳෙන හඬ ඇහුණ
කොටුවෙ සිටි නමුදු කොටු කළ නොහුණ
මධු විතක ආදරය මුණ ගැහුණ
හිස කෙසත් මට වටී ඔය පැහුණ

ඇස පෙළන ඔය උපැස ගලවන්න
බොඳ ඇහින් කඳුළු බිඳු දැක ගන්න
තුඩ බිඳුණු පන්හිඳට පණ දෙන්න
ඔබෙ මුහුණ යළි වරක් දැක ගන්න

 

In : කවි

About the author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked (required)